ฝนต้นฤดูปรอยมาแม้กระนั้นค่ำอย่างไม่มีท่าทางว่าจะหยุดตกแม้ว่าจะสี่ทุ่มและจากนั้นก็ตาม เสียงฝนตกดังเป็นระยะบ่อย
ใส่ แทรกด้วยเสียงอึ่งเซ็งแซ่ ทุกบ้านในซอยนั้นต่างปิดไฟไปนอนกันหมดแล้ว เหลืออยู่แม้กระนั้นบ้านของผกาข้างหลังเดียวที่ยังเปิดไฟสว่างอยู่ ผกา ผู้เป็นแม่วัยใกล้สี่สิบยังคงนั่งสอยเสื้ออยู่บนเก้าอี้ขอบหน้าต่าง กึ่งกลางห้องร่างเด็กผู้หญิงวัยสิบแปดปี ร่างเจ้าเนื้อนอนคว่ำหมอบราบเอาหมอนหนุนอกกระดกขางอเข่าแยก เพลิดเพลินกับรายการละครทีวี ผู้เป็นแม่ดูลูกมองลูกสาวผู้เดียวด้วยดวงตาที่ความปราณี เมื่อผัวของดอกไม้ตายโดยที่ลูกสาวสาวพึ่งเข้าชั้นเรียน คุณจำเป็นต้องปฏิบัติงานดูเหมือนจะทุกอย่างเพื่อเลี้ยงลูก แต่ว่าคุณก็ทำเป็นเพียงแต่ลูกสาวให้เรียนเพียงแต่ เปรียญแค่นั้น และก็เมื่อบุปผชาติจะต้องเปลี่ยนเป็นหญิงขายตัวลับชั้นสูงเพื่อเลี้ยงตนเองแล้วก็ลูก คุณก็ได้เจอกับ ทรงพล อาเสี่ยใหญ่ซึ่งเป็นชายใจดีสุญทานมีจิตใจเผื่อแผ่เมตตาแก่คนยากไร้ เขาเคยได้รับการบรรพชาเรียนมาแล้วในโลกที่ธรรมแล้วสึกออกมาหาเลี้ยงชีพโดยตั้ง บริษัทผลิตภัณฑ์ผลิตภัณฑ์ที่โด่งดังเลื่องลือ จนกระทั่งแปลงเป็นอาเสี่ยใหญ่คนมั่งมี ทรงพลได้เจอกับผกาเมื่อกำเนิดมีความต้องการทางเพศ คุณถูกเขาเรียกเข้าพบด้วยอัตราค่าจ้างที่แพงสูงลิบลิ่ว เพียงพอทรงพลรู้ที่ไปที่มาของบุปผชาติ เขาก็เลยกำเนิดความเห็นอกเห็นใจบุปผาอยู่มากมาย ทั้งยังรูปร่างของคุณก็จัดว่ายังงามสดใสผ่องใส จะมีที่ตำหนิก็ตรงที่มีลูกรวมทั้งเป็นหม้าย แต่ว่าทรงพลผู้ผ่านการบรรพชาเรียนมารวมทั้งปลงตก เขากลับรักแล้วก็เห็นอกเห็นใจบุปผาซึ่งเป็นคนซื่อ งามเรียบบุปผชาติเองก็รู้ว่า ทรงพลพอใจในตัวคุณ คุณไตร่ตรองดูแล้วก็มีความคิดเห็นว่า ทรงพลเป็นคนดี เพราะฉะนั้นไม่นานนักคุณรวมทั้งเขาก็รับประทานอยู่ร่วมกันอย่างผัวเมียอย่างเปิดเผย โดยมิได้จัดงานใหญ่มหึมา เป็นแต่ว่าชักชวนญาติมิตรที่สนิทมากินอาหารในวันงานเพียงแค่ไม่กี่คน เมื่อทั้งคู่ตกลงอยู่กินแบบผัวเมียแล้ว ทรงพลก็พาคุณมาอยู่ที่บ้านทางฝั่งธนเพื่อคุ้มครองป้องกันการดูถูกดูแคลนจากบ้านใกล้ที่คุณ เคยเช่าอยู่ซึ่งบุปผาเองก็พึงพอใจ แทบสองปีที่เขาอยู่กินกับผกา ชีวิตก็ดำเนินไปอย่างสบาย เขามีรายได้สวยพอที่จะไม่ต้องให้คุณและก็โสภิณลูกบุญธรรมทำอะไร ซ้ำยังหาของใช้ให้คุณอย่างครบถ้วน ความเป็นจริงเรื่องของคุณก็ไม่น่าจะมีอะไรเกิดขึ้น แม้ว่าคุณไม่เผลอเรอลืมปิดประตูห้องนอนและก็การตามหัวใจลูกที่ไม่เหมาะสมแค่นั้น เรื่องที่จะเกิดขึ้นก็กำเนิดในคืนที่ฝนตก คืนวันนี้นั่นเอง จะนอนหรือยังล่ะโสภิณ..ดึกมากแล้วนะลูก” เธอถามโสภินเบาๆอะไรกันแม่..พึ่งจะสี่ทุ่มเท่านั้น..ยังไม่มืดค่ำเลย” “นอนเสียเหอะ..แม่ง่วงนอน” “แม่เคยนอนดึกดื่นกว่านี้อีก..เพราะเหตุไรคืนวันนี้ง่วงงุนเร็วนักเล่าแม่..หรือฝนตกพรำยัง งี้..เลยอยากนอน” บุตรสาวถาม ฮื่อ..แม่อยากนอนแล้วล่ะโสภิณ” “อยากนอนหรืออยากที่จะให้..เป็นห่วงเป็นใยพลกอดกันแน่” บุตรสาวผู้ถูกตาจิตใจจากแม่ถามผู้เป็นมารดาอย่างไม่เกรงใจ ตายแล้ว..เพราะเหตุไรลูกบอกแบบนี้..โสภิณ” เธอพ้อลูกอย่างตกใจ หนูกล่าวถูกอกถูกใจดำแม่ใช่ไหม” เด็กหญิงถามยิ้มๆ“แม่อยากได้ไออุ่นจากอกเป็นห่วงเป็นใยพลก็ขึ้นนอนก่อนสิ..หนูเกียจคร้านฟังเสียงเตียง ลั่น..เสียงแม่ครางครวญหนูต้องการมองละคร” “อุ้ยโสภิณลูกแม่เพราะเหตุใดบอกกับแม่แบบนี้ลูก” “จริงไหม..แม่” เธอเย้าผู้แม่ ไม่เอาน่าโสภิณ..ลูกยังเป็นเด็กอย่าทราบอะไรที่คือเรื่องของคนแก่ ..ถ้าเกิดลูกจะดูรายการทีวีก็มองไปเถิด..แม่จะขึ้นนอนก่อน..แม้กระนั้นลูกอย่ารู้เรื่องอย่าง ที่ลูกคิด” เธอบอกอย่างมีเหตุมีผลเพื่อโสภิณซึ่งกำลังแตกเนื้อสาวรุ่นรู้เรื่อง โสภิณยิ้มกับตนเอง คุณไม่รู้เรื่องคำกล่าวของผู้เป็นแม่เลย ความเป็นเด็กที่ถูกตาจิตใจรวมทั้งไร้การศึกษาซักเท่าไหร่ อีกทั้งมีเพื่อนพ้องรุ่นสาวในซอยเดียวกันที่มีนิสัยไปทางจิ๊กกี๋ โสภิณก็เลยไม่รู้เรื่องว่าผู้เป็นแม่บอกว่าอะไร เด็กผู้หญิงเม้มริมฝีปาก คุณย้อนนึกถึงเกือบทุกคืนก่อนเมื่อคุณนอนในห้องที่ใกล้กับห้องแม่ ครู่ใหญ่คุณก็จะได้ยินเสียงแปลกมีอีกทั้งดิ้นมีอีกทั้งเสียงครางซี๊ดซ๊าด..และก็กระซิบรำพรรณถึงความอร่อย โอชา เสียงเตียงลั่นบ้านโยก เสียงดังเสมือนก้อนเนื้อกระทบกันสลับด้วยเสียงครางรัวของผู้เป็นแม่ เรื่องราวแบบนี้มันทำให้คุณไม่สบายใจสอดรู้สอดเห็น คุณข่มตานอนถัดไปมิได้ก็เลยลุกขึ้นยืนเดินวนเวียนหารูข้างฝาแอบมองแม้กระนั้นก็ไม่เจอ โสภิณก็เลยได้แต่ว่ายืนเอียงหูฟังด้วยความอัดอั้นตันใจลี้ลับจนถึงเสียงพวกนั้นเงียบไป ครู่ใหญ่ผู้เป็นแม่ก็เดินลงไปอาบน้ำ ผู้เป็นพ่อเลี้ยงยืนดูดบุหรี่ที่ระเบียง โสภิณได้แต่ว่านอนคิดหาคำตอบให้กับตนเองจนกระทั่งหลายคืน คิดวนเวียนถึงหลับไปทุกครั้งคุณก็ยังไม่รู้จักได้แต่ว่าสงสัย แล้วคนอย่างคุณก็เก็บความสงสัยอันนี้ไว้มิได้ เมื่อเจอกับ เดือนฉาย สาวน้อยเดียวกันอยู่ปากซอยคุณก็แอบเล่าให้ฟัง เพียงเท่านั้น เดือนฉาย เด็กผู้หญิงที่ชำนิชำนาญเรื่องทางโลกด้วยเหตุว่าคุณปล่อยตัวปล่อยใจให้เจ้าชายหนุ่มในซอยเดียวกัน ชิมรสสวาทมาแล้วถึงสามคนก็บรรยายให้ฟังเป็นเชิงปัญหา โธ่เอ๋ยโสภิณ..เอ็งไม่รู้จักจริงๆหรอว่าพ่อเลี้ยงเขาเพราะเหตุใดน้าดอกไม้” “ก็มันมองไม่เห็นนี้ที่นาเดือน..จะไปทราบได้อย่างไร” “นั่นแหละ..เขากำลังโด๊ะกัน..รู้เรื่องหรือยัง” “อะไรของคุณ..โด๊ะกัน” โสภิณถามอย่างสงสัย โธ่..ทึ่มจริงๆ..ฉันจะบอกโสมันก็ไม่ชัดเจนเสมือนเห็นด้วยตา..เอาแบบนี้..คืนวันนี้มึงทดลองเอาสว่าน เจาะรูข้างฝาไว้สักรู..พอใช้ยินเสียงอย่างว่าดังขึ้น..เอ็งแอบมองเอง..มึงจะมองเห็น ” คำบอกเล่าของเดือนฉายทำให้คุณกล้าเอาสว่านดอกเล็กแอบเจาะข้างฝาตรงกับข้างเตียงแม่ แล้วคุณก็รอคอยจังหวะตราบจนกระทั่งคืนนั้น คุณก็ได้เห็นภาพต่างๆบนเตียงได้หมดทุกตอนเลย แม้กระนั้นไม่ชัดแจ้งนัก ภาพของเอื้อเฟื้อพลและก็ผู้เป็นแม่แก้ผ้าล่อนจ้อนได้ ดูหี ของแม่กอดกันกลม เป็นห่วงเป็นใยพลคร่อมย่อเข่าในหว่างขาของแม่ แม้ว่าจะมองไม่เห็นถนัด แต่ว่าก็รู้ว่าเป็นห่วงเป็นใยพลเอาท่อนเนื้อแข็งยาวใหญ่แยงเข้าไปในรูหีของแม่และ กระเด้าอย่างดุเด็ดเผ็ดมัน คุณยังคิดออกว่า ร่างเปลือยของแม่งอขานั้นสะท้อนสะท้านยุ่งโย้ไปๆมาๆตามแรงกระเด้า แม่บิดตัวบริเวณใบหน้าเบ้กัดฟันย่นคิ้ว ปากคร่ำครวญซี๊ด..อูย..แต่รีบให้เป็นห่วงเป็นใยพลกระเด้าควยเร็วๆคุณงงงวย..จะมีความรู้สึกว่าแม่ปวดหรือ..แม่ก็กลับกอดรัดแอ่นโคกหีรับตามจังหวะกระเด้าของพ่อเลี้ยง ปากก็ครวญครางกล่าวว่า มันมัน..ทั้งยังอร่อย เด็กผู้หญิงคิดออกว่าคุณมองอย่างคนไม่มีสติ มันวาบหวิว อีกทั้งเสียวอีกทั้งคันในรูหีจนกระทั่งอดเอานิ้วแยงมิได้ คุณแอบมองจนถึงเป็นห่วงเป็นใยพลหยุดกระเด้า กดควยเย็ดก้นเกร็งขมิบแม่ก็แอ่นหีลอย อีกทั้งกอดทั้งยังแกว่งหี ปากก็ร้องว่า..น้ำออก..ออกแล้ว..คุณเองยิ่งสับสน..เนื่องจากว่าไม่เคยทราบว่าน้ำอะไรออก โสภิณได้เจอกับเดือนฉายอีกทีแล้วสถานะการณ์ในห้องนอนโดยยิ่งไปกว่านั้นบนเตียง นั้นก็ถูกเล่าออกมาให้เพื่อนฝูงสาวฟังกระทั่งหมดเกลี้ยง แล้วคุณก็ถามในช่วงท้ายว่า เดือน..เพราะอะไรแม่ฉันถึงจำต้องดิ้นจำต้องแอ่นอ้า แอ่นหีแบบนั้น” “โธ่..นั่นแหละ..น้าผกากำลังมันอร่อย..เพราะเหตุว่าท่อนควยอาทรงพลนะสิ” เดือนฉายชี้แจง ฉันว่าไม่จริงหรอก..แท่งควยของเป็นห่วงเป็นใยพลแหม..เดือนเอ้ย..” “เพราะเหตุไร..โสภิณ” “ก็มันใหญ่ยาวราวกับสากกระเบือในห้องครัว” โสภิณร้องบอกกับทำหน้าตระหนกๆ“ใหญ่ยาวแบบนั้นล่ะ..มันอร่อยรูหีนัก โสภิณเอ๋ย..ทั้งยังคับทั้งยังลึกทะลวงรูหี..อู๊ย..กล่าวแล้วยังคิด..” เดือนฉายบอกกับซี๊ดปากเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน คิดอะไร..เดือนฉาย” “คิดอยากได้..ท่อนควยใหญ่ยาวนะสิ ฉันว่า..ของอำพลหรือของสุรัตน์ดี..ยังแพ้ท่อนควยของสมเกียรติ..อ๋อแล้วยังมีดุ้นควยของเอื้อเฟื้อพล..ใหญ่ยาวกว่าอีกหรอ” เดือนฉายบอกอย่างเป็นจริงเป็นจัง ตายแล้ว..นี่เดือนฉาย..คุณให้อีตาสามคนโน่น..อ้า..ต้องการเย็ดคุณแล้วหรอ” โสภิณถามเบาๆตีสีหน้าหรอหรา ก็เคยแล้วน่ะสิ..ดูเหมือนจะทุกคืนเลย..ถามเพราะอะไรล่ะ” “อุ๊ย..ฉันไม่ยักกะทราบ..แล้วมัน..อ้า..เวลาสามคนเขาทำ..เขากระเด้าเย็ดคุณ..มัน คืออะไรนะ” โสภิณถามอย่างคนอยากทราบ “อู๊ย..มันบอกผิดหรอก..ทั้งยังสนุก..ทั้งยังอร่อยเกือบจะขึ้นสรวงสวรรค์เลย..ไอ้ตอนถูก ลำควยระเบิดรูทีแรกๆ..ในเวลานั้น..อำพลนี่แหละเป็นผู้ที่ได้เย็ดฉันคนแรก..มันเจ็บ..มันตึงรูเกือบจะฉีก..แม้กระนั้นพอเพียงเขากระเด้าลำควยไม่กี่คราว แห๋มัธยม.คุณเอ๊ย..มันอร่อยราวขึ้นสรวงสวรรค์ทั้งที่ยังไม่ตาย” “หรอ..อูย..เดือนฉายถึงกับแบบนั้นเชียวหรอมิน่าล่ะ..แม่ฉันถึงทั้งยังกอด อีกทั้งแอ่นหีส่ายสะโพกเดี๊ยะๆเลย..เอ้อ..แล้วเพราะเหตุไร..แม่ถึงร้องบอก..น้ำออก..ออกแล้ว ..น้ำอะไรหรอเดือนแล้วมันออกที่ไหน” “อ้อ..นั่นแหละ..น้ำอยากจัดล่ะ..สตรีก็ออก..เพศชายก็ออก..เวลาอร่อยรูเต็ม ที่..มันจะออกในรู..อุ๊ยตาย..ตอนน้ำออกนะโส..มันกระทั่งน้ำหูน้ำตาไหล..ใจจะขาดให้ ได้พอน้ำของเพศชายออก มันพุ่งเข้ารูหี…อูววว์..อีกทั้งสนุก..ทั้งยังเสียวร้อนรูหีวาบๆ..หัวใจมันจะขาดให้ได้ยิ่งท่อนควยใหญ่ยาวด้วยแล้วคุณเอ๊ย..มันอีกทั้งลึกทั้งยังพอง เงี่ยงคับรู..อร่อยแทบจะลืมหายใจเลยเชียวล่ะ” เดือนฉายบรรยายคุณประโยชน์รสของการโดนเย็ดอย่างไม่กระดากปาก ทำเอาโสภิณนั่งหน้าแดง..คันรูหียิบๆมือเปียกแฉะด้วยเหงื่อ ร้อนซู่ซ่าด้วยอาการแปลก หรอเดือน..ฉันต้องการทดลองบ้างอย่างยิ่ง” เธอกล่าวออกไปอย่างคนละเมอ ทดลองสิ..หากคุณทดลองแล้วจะชื่นชอบ..ฉันมีคู่ให้คุณเลือก..อีกทั้งยาวอีกทั้งใหญ่จะต้องสม เกียรติยศ..เล็กหน่อยแต่ว่ายาวจะต้องสุรัตน์ที่เอาไวเป็นบ้าเลย กระเด้าถี่มากเอาจริงเอาจังสะเด็ดเลยถ้าเกิดเอาขนาดไม่ยาวแต่ว่าใหญ่คับรูทื่อเลย.. จำต้องท่อนควยของอำพล..คุณต้องการทดลองอันไหน..ฉันจะบอกเขาให้ก็ได้นะ..ไม่หวงหรอก” เดือนฉายบอกยิ้มเล่ารูปแบบของสามลำควยให้สหายสาวฟังอย่างหมดเปลือก อุ๊ยตาย..กล่าวอะไรก็ไม่รู้จัก..” เธอตอบอายๆ“จะอายเพราะเหตุใด..ยิ่ง..ทรงอย่างคุณแบบนี้ด้วยแล้ว” “คืออะไร..ทรงอย่างฉั้น” “อ้วนๆ..นมก็ใหญ่ตั้ง..โคกหีอาจจะอ้วนใหญ่เป็นหลังเต่า..ฉันว่าคนไหนกันได้เย็ดคุณแล้ว จำต้องชอบใจขอเย็ดซ้ำ” “ตายแล้ว..ไม่เอาฉันกลัว” “กลัวอะไร..มันก็เจ็บตอนแรกแค่นั้น..เชื่อฉันเหอะ..ทดลองไหม..คนแรกทดลองดูกับสุ รัตน์ก่อนดีมากยิ่งกว่า..ไม่ใหญ่เยอะแค่ไหนทดลองไหม..โสภิณ..คืนวันนี้ฉันจะแอบไปพบเขาอีก ..ไปร่วมกันไหม” “อุ๊ยตาย..ไม่..ฉันไม่เคยนี่” “วันหนึ่งคุณจะต้องเคยจนได้..เคยแล้วจะติด..อุ๊ยตาย..แม่คุณมาพอดิบพอดี” โสภิณสลัดหน้าไล่ความนึกคิดความจำครั้งเก่าก่อนที่เคยคุยกับสหายออกไป คุณใจเต้นดูทีวีไม่รู้เรื่อง หัวใจยิ่งนึกถึงคุณประโยชน์ที่เดือนฉายเล่า มันร้อนซู่ซ่าที่โคกหี ในรูสรวงสวรรค์ก็ทั้งยังคันอีกทั้งเสียวแปลก แม่ขึ้นไปนานแล้ว ตอนนี้คงไม่กอดไม่จูบแล้วหลังจากนั้นก็แก้ผ้าเย็ดกันหรอ..นึกถึงที่ตรงนี้คุณก็ผุดลุก ขึ้นอย่างลืมตัว ย่องขึ้นบันไดตรงไปที่ห้องนอนของแม่ ยังไม่ทันใกล้จะถึงคุณก็แลเห็นแสงสว่างลอดออกมาทางประตู อา..ประตูมิได้ปิดสนิท มันอ้าน้อยเด็กหญิงใจแตกเริ่มลนลานเบาๆย่องตรงเข้าไปดึงมันออกน้อยและก็มองดูลอดเข้าไป มันช่างตรงเวลาที่ประจวบเหมาะจริงๆเนื่องจาก บนเตียง..ทรงพลผู้เป็นพ่อเลี้ยงกำลังเอียงกลับร่างเข้าพบผู้เป็นแม่ มือดึงโจงกระเบนของแม่ออก ส่วนบนอกนั้นปรากฎว่าเสื้อถูกถอดออกไปแล้ว สองเต้านมตั้งเต้าเป็นพวง มือเอื้อเฟื้อพลดึงผ้าเอาผ้าถุงลดลงมา อุ๊ยตายอย่าจ้ะทรงพล..ยี้ย์…ยังไม่หรอกดูซิ” เสียงบอกเบาๆเพราะเหตุไรล่ะจ๊ะ..ดอกไม้..ของเคยทุกคืน..มาคืนวันนี้จะให้อดเสียนี่” ผู้เป็นพ่อเลี้ยงออดเบาๆมือก็ดึงผ้าถุงของแม่ลดลงมายิ่งขึ้น เข้าใจดีแล้วล่ะ..ว่าเป็นคนรับประทานจุ..ให้ลูกนอนก่อนสิ..มึงยังมองละครอยู่ด้านล่างนี่ ทุ่งนา” “ดีสิ..กว่าละครทีวีจะเลิก..พวกเราก็จบเกม..จริงไหม” สิ้นคำร้องขอผู้เป็นพ่อเลี้ยงมือก็กระตุกผ้าถุงออกไปทางปลายตีน เด็กผู้หญิงตกตะลึง อา..โน่นมันโคกหีของแม่ โอ้..ช่างโคกขาวอูมใหญ่เต็มต้นขา ขาวนวลผายผึ่งปานหลังเต่า ขนแพทย์บางที่ปากแคมช่วยทำให้โคกหีน่าดู มือของพ่อเลี้ยงเอื้อมลงมาตะครุบกางจับไว้แล้วขยี้ละเลงคลึงเคล้า จมูกก็จูบสองเต้าไปๆมาๆ โสภิณมองเห็นเขาเอานิ้วขยิกแยงลงไปในแคมโคกหี ผู้เป็นแม่ดิ้นน้อยๆ“อุ๊ยตาย..ดูซิ..จำต้องเขี่ย..อ้า..เขี่ยแตดบาทุกหน..ยี้ย์…ซี๊ดอุ๊ยตาย..อย่า ขยี้นิ้ว..ทรงพลขา..ซี๊ด..อูย.” เสียงของแม่ครางครวญ สองขาถ่างออกไป คุณเห็นถนัดว่านิ้วชี้ของพ่อเลี้ยงแยงค้างหว่างแคมขยิกขยี้ไปๆมาๆ มันทำให้แม่ของคุณบิดกายถ่างขาแอ่นโคกหีลอยๆบุปผาจ๊ะดูซิ..ทั้งยังโคกอีกทั้งใหญ่..รับประทานไม่เบื่อเลย..”เสียงพ่อเลี้ยงบอกเบาๆอุ๊ยตาย..บอกอะไรไม่รู้จัก..อย่ามัวเขี่ยแตดเลย..จะทำก็ทำสิ..ประเดี๋ยวลูกก็ขึ้นมา หรอก” “บาอยากที่จะให้พี่เย็ดไหม” เธอได้ยินเขาลอยหน้าลอยตาถาม ไม่รุ๊..จนกระทั่งแบบนี้แล้ว..ควรต้องให้บาบอกด้วยหรอแก้ผ้าขาวม้าออกสิ.. หรือจะให้บาแก้ให้” “แก้เองก็ได้..แต่ว่าเวลาจะเข้ารู..บาช่วยจับตามใจ” โสภิณยืนใจเต้น ตาเพ่งดูไม่กระพริบเมื่อเขาดึงผ้าขาวม้าออก พอเพียงหลุดจากกาย อา..เจ้าท่อนลำควยของเขากระดกลำแข็งปั๋งตั้งหัว

ได้ดูหีของแม่เลี้ยงตัวเองแบบจังๆ